| Zwornik bardzo często określany popularną nazwą klucz. W architekturze jest to szczytowy kliniec łuku, stosowany również do sklepień. Jednak nie do wszystkich sklepień mógł mieć zastosowanie. Zwornik był bardzo bogato ozdabiany.Do zdobienia zworników używano dekoru rzeźbiarskiego.Zwornik nie tylko bogato był dekorowany, ale też profilowany. Produkowano zwornik zazwyczaj z kamienia albo wykorzystywano do tego rodzaju produkcji ceramikę. Zwornik, był detalem bardzo charakterystycznym gotyckich sklepień krzyżowo żebrowych. Zawsze położony jest w najwyższym punkcie sklepienia względnie łęku.Przez niektórych bardzo często określany, jako kliniec szczytowy lub kliniec kluczowy. Przeważnie wymiary zwornika były dużo większe od pozostałych ociosów wykorzystywanych w budownictwie. Ociosy mogły być zrobione z kamienia, lub cegły.Zwornik używany był wszędzie tam gzie zaistniała potrzeba proszenia siły uciskowej. Nazwa Klucz coraz częściej ma zastosowanie do łęku lub archiwolty. Zwornik to nazwa odnosząca się do sklepienia. Zwornik lub klucz miał wiele sposobów produkcji. Zwornik mógł mieć zastosowanie, jako wysunięty kliniec szczytowy i ozdobiony rzeźbą. |