| Szczyt w architekturze budowlanej jest dekoracyjnym zakończeniem elewacji budynku. Mogą to być również fragmenty, otworów, okiennych lub drzwiowych oraz bramowych. Dekoracyjne zakończenie elewacji zawsze przybiera kształt trójkąta. W zależności, jaki w danej chwili panuje styl architektoniczny, szczyt jest zdobiony sterczynami, uskokami, wnękami, arkadami lub pilastrami. Architektura gotycka ściany szczytu wykańczane schodkowo lub blendowo czy sterczynowo. W gotyku elewacje domów zdobiły pionowe i bardzo wąskie wnęki. Blenda to jest bardzo płytka wnęka, wymurowana jedynie w celach estetycznych i ozdobnych. Sterczyny to pionowa ozdoba o wyglądzie smukłej więzy, zakończonej w górnej części ostrosłupem. Sterczyna stanowiła element dekoracyjny. Szczyt gotycki budowany był w dwóch wariantach. Szczyt schodkowy oraz szczyt sterczynowy. Była też nazwa szczytu w architekturze klas. Pola wewnętrzne szczytu zapełnione były rzeźbą, obramowane gzymsem. Szczyt ten nosi nazwę tympanonu. Szczyt był przeważnie górnym zakończeniem fasady świątyni antycznej, która była ograniczona krawędziami bocznymi dachu. Dach był dwu spadowy z belkowaniem. Szczyt był zwieńczeniem budowli świeckich sakralnych. |