| Skryptorium jest to określenie średniowiecznego pulpitu do pisania, czytania. Całość, jakim jest warsztat do pisania. W klasztorze pomieszczenie do przepisywania ręcznego ksiąg. Zakonnicy przepisujący księgi nazywani byli skrybami. Z biegiem czasu dzięki zakonnikom powstały specjalne formy piśmiennictwa, takie jak kaligrafia, oraz iluminacja. Scriptoria powstawały również na zamkach królewskich jak również przy katedrach. Pierwszymi skrybami byli zakonnicy benedyktyni. Z czasem książki zaczęto przepisywać lub kopiować poza zakonami. Scriptoria jeszcze funkcjonowały po wynalezieniu druku. Kopista nie przepisał więcej jak czterdzieści ksiąg w ciągu całego swojego życia. Narzędziami kopisty były zwykłe pióra, atrament, gumka, kałamarz na atrament czarny i czerwony. Nóż i brzytwa do wyrównywania stron. Deseczki do polerowania, tabliczki z woskiem, pilniczki do ostrzenia piór, kamień do rozrabiania farb.Atrament początkowo wyrabiano z soku kapusty, siarczanu miedzi, galasówek gotowanych z gumą arabską, winem oraz piwem. W bardzo dawnych czasach w skryptorium przepisywano księgi za pomocą gęsich piór. Praca skryby zakonnego była trudna i uciążliwa. Zakonnicy nie tylko przepisywali księgi w skryptoriach, ale również opisywali historię. |